Sa Paghilum ng Sugat

Francis Morilao

Babaeng kinuha sa kanyang tadyang,
Nagbigay ng sugat sa lalaking nilalang;
Walang malay sa kanyang himbing,
Aliwalas na bungad sa kanyang pagkagising.

Mga mata nila’y nagkatitigan,
Lubhang namangha sa kanyang kahubaran;
Sino itong hubad na katotohanan?
Na mapungay ang mata sa kanyang harapan.

Udyok ng isip wari’y s’yang kapiling,
Sa hardin ng paraiso, pala’y magsisiping;
Ibayong saya ang dulot ng paglalambing,
Siyang tunay, na asawang maituturing.

Ano’t may isang tinig mula sa kalayuan?
Itong babaeng sadyang makatuwiran;
Kainin mo ang bunga niyan,
Wika ng tinig na may pagyayabang.

Bunga ng pag-aalinlangan,
Ang babaeng ito’y nawala sa katinuan;
Tinungo ang punong may bunga nga naman,
Pinitas niya iyon na sa kanya ay tinuran.

Kapagdaka’y may kung anong kumislap sa isipan,
Dali dali sa lalaki ay patakbong ipinagmayabang;
Bunga ito ng unawa at katotohanan,
Kanin mo at mata’y mabubuksan.

Kahihiyan pala ang dulot ng pagkagat,
Sapagkat hubad na katawan sa kanila ay tumambad;
Halika at balat natin ay takpan,
Huwag ipangalandakan ang ating kahubaran.

Ngunit mula sa itaas ay may malakas na tinig,
Lalaki ikaw ay nasaan at sa akin ay makinig;
Sa kubling sulok siya’y nakiramdam,
Makapangyarihang usal tumagos sa kaibuturan.

Tila isang sugat na walang kagalingan,
Nagmula sa pagkakamaling hindi napigilan;
Kasalanang sa halip ay puno ng kaligayahan,
Sa hardin ng paraiso sila ay lumisan.

Sa paghilum ng sugat na bunga ng kasalanan,
Patuloy ang inog ng mundong kinasadlakan;
Pag-asang sana ay gumaling nang tuluyan,
Mawala ang bahid ng sugat na nakamtan.

Sa hardin ng paraiso ay nais magbalik,
Pag-ibig Niya ay nakakasabik;
Ang Kanyang Anak ay may pangakong nasambit,
Halika at sa Akin ay lumapit.

Ako ang Daan, Katotohanan at Buhay,
Ano mang suliranin na iyong taglay;
Manahan ka dito sa Aking piling,
At ikaw ay Aking pagpapahingahin.

Tunay na sa kanyang ninuno ay nasambit,
Pagpapawalang bisa sa kasalanang nakamit;
Sumpang dalawang libong taon na ay pinunit,
Hanggang sa pagbabalik Niyang magmumula sa langit.

Sugat ay tuluyan nang hihilum,
Maging sa pag-iisip, kaluluwa’y titikom;
Pag-asang dulot ng bawat pagbangon,
Umagang kay sayang limutin ang kahapon.


Iba Pang Babasahin:

Tungkol kay Francis Morilao

Nagsimula bilang si Makatang Kiko ng Mga Kathang Isip ni Kiko sa mundo ng blogging.
Home About Me! Contact Me! Read More Tula! View my Designs!


Creative Commons LicenseSa Paghilum ng Sugat is licensed under a Creative Commons Attribution-NoDerivs 3.0 Unported License. Based on a work at Mga Tula ni Francis Morilao. Permissions beyond the scope of this license may be available at the site's Permission Page.